..................-1-.........................
പതറും ചിന്തകളിടറുംകാലടി
നീളും പാതയില് ഞാനേകന്
കൂട്ടിനുകൂരിരുളുണ്ടെന്നോതാം
ചലിക്കയാണിന്നെന്നാലും
ചലനം ജീവിതചലനം,താളം
വികടമതിങ്ങിനെ നീളുമ്പോള്
മുന്നില് കൂലം കുത്തുംനദിയുടെ-
യാസുരഗാനം കേള്ക്കുന്നു
അക്കരെയാകാം ലക്ഷ്യമതെ ത്താന്
വഴിയില്ലാത്തവനായീ ഞാന്
വഴിയില് വീഴും മും മ്പൊരു താങ്ങിനു-
മനവും വഴി കാട്ടില്ലെന്നായ്.
മനവും തനുവും രണ്ടായ്ത്തീര്ന്നി-
ന്നെതിര്നില്ക്കുമ്പോളറിയുന്നു
എല്ലമൊന്നാണെന്നുപറഞ്ഞതു
തിറിച്ചറിഞ്ഞില്ലിന്നോളം
.-2-
അറിവുകളജ്ഞത എന്നൊരു വാസ്തവ-
മെതിരേനിന്നുഹസിക്കുന്നൂ
ഹൂങ്കാരത്തിലഹങ്കാരത്തേ
കാണാഞ്ഞിന്നു ഭയക്കുന്നു
ഭയമെന്നുള്ളൊരു പ്രതിഭസത്തി-
ന്നാസുരഭാവം പേറുമ്പൊള്
ജീവിതമെന്ന പ്രഹേളിക നിത്യം
ഭാരം മാത്രം നല്കും മ്പോള്
ചുമടുകള് നല്കാന് തോളെല്ലിന്നും
ശക്തി ക്ഷയിച്ചേ തീരുമ്പോള്
ശക്തിയശക്തന്നഭയംനല്കാന്
വൈകിത്തന്നെയിരിക്കുമ്പൊള്
അടഞ്ഞ നടയില് മനമാം കുമ്പിള്
വേദന പേറിയിരിക്കും മ്പോള്
തകര്ന്നമുരളിക മണ്ണുപുരണ്ടീ-
പടിക്കലാണ്ടുകിടക്കുമ്പൊള്
അറിയാനാശിക്കതെനടന്ന-
ന്നറിയാമെന്നു നടിച്ചപ്പൊള്
ഓര്ക്കാന്വിട്ടതുമെല്ലാമൊന്നാ-
ണെന്നുപറഞ്ഞതറിഞ്ഞൂഞാന്.
-3-
കാലം ജീവിതകാലം മുഴുവന്
കരയാനെന്നെ വിധിക്കുമ്പൊള്
കാളിമയേറിയ ദിനരാത്രങ്ങള്
കാര്യം കൂടാതകലുമ്പോള്
ബുദ്ധി നശിക്കാനിന്നും മദ്യം
തന്നില് മുങ്ങിക്കഴിയുമ്പോള്
തീര്ഥജലത്തിന് മഹിമാവെന്നില്
ജീവന് നിര്ത്തിപ്പോരുമ്പോള്
ഒടിഞ്ഞ തന്ത്രികള് കൂട്ടിക്കെട്ടി-
ത്തമ്പുരു മീട്ടാന് തുനിയുമ്പോള്
അകലേയകലും രാഗമരാളിക-
യരികത്താകാന്വെമ്പുമ്പോള്
വിദ്യയ്വിദ്യയ്കഭയംനല്കിയ
വാസ്തവമിന്നുഹസിക്കുന്നൂ,
ഹാസ്യം ലാസ്യവിലാസംപോലെന്
ചുണ്ടില് പൂത്തിരി കത്തുന്നൂ.
എല്ലമെല്ലമൊന്നെന്നരോ-
വീണ്ടും കാതില് പറയുമ്പോള്
തകര്ന്ന മുരളികയോര്ത്താണിന്നെന്
ദുഃഖമതെന്നും അറിയുന്നൂ
.ദാമു വയക്കര
